از عبد الله بن هلال « 1 » ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده كه آن حضرت فرمودند : وقتى فرستادگان پروردگار متعال نزد ابراهيم عليه السّلام آمدند ، حضرت گوساله اى بريان شده برايشان حاضر كرد و فرمود : از آن بخوريد . عرضه داشتند : از آن نمىخوريم تا ثمن و قيمتش را به ما بگويى . حضرت فرمود : وقتى تناول كرديد بگوييد : بسم الله و پس از فراغت از آن بگوييد الحمد لله . امام عليه السّلام فرمودند : جبرئيل ملتفت اصحاب و همراهانش كه چهار تن بودند و او رئيس ايشان بود شد و به آنها فرمود : سزاوار است خداوند متعال او را خليل و دوست خود قرار دهد . حضرت امام صادق عليه السّلام فرمودند : زمانى كه جناب ابراهيم عليه السّلام را در آتش انداختند ، جبرئيل عليه السّلام او را در فضا در حالى كه به زمين مىآمد ملاقات كرد و عرضه داشت : اى ابراهيم ، آيا حاجتى دارى ؟ حضرت فرمود : امّا به تو ، حاجتى ندارم . حديث ( 7 ) و به اسناد حديث گذشته ( حديث 6 ) از محمّد بن اورمه ، از حسين بن على ، از برخى اصحاب از حضرت ابو عبد الله عليه السّلام منقول است كه آن جناب فرمودند : زمانى كه حضرت ابراهيم عليه السّلام در آتش انداخته شد حقّ عزّ و جلّ به آتش وحى نمود : به عزّت و جلال خود سوگند اگر او را آزار دهى تو را عذاب خواهم نمود . و نيز امام عليه السّلام فرمودند : وقتى خداوند فرمود : * ( يا نارُ كُونِي بَرْداً وَسَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ ) * « 2 » ( اى آتش بر ابراهيم سرد و سالم باش ) چنان آتش خنك و سرد شد كه تا سه روز احدى نتوانست از آن استفاده ببرد آب ايشان را در اين مدّت گرم ننمود . حديث ( 8 ) از محمّد بن عبد الله بن محمّد بن طيفور شنيدم كه در ذيل فرموده حقّ متعال كه از

--> « 1 » - عبد اللَّه بن هلال بن خاقان ، در بعضى از نسخ آن را عبد اللَّه بن جابان ( با باء به جاى قاف ) ضبط كرده‌اند ، مرحوم شيخ او را از اصحاب امام صادق عليه السّلام دانسته و بفرموده ممقانى مجهول الحال مىباشد . « 2 » - سورهء انبياء آيه ( 69 )